زمینه و هدف: به دلیل اهمیت وافر لباس پلیس زن در جامعه ایران به جهت ارائه یک برند عفاف و حجاب در داخل و خارج از کشور و همچنین ساخت یک برنددر حوزه نیروی انتظامی، هدف از انجام این مطالعه، ارائه الگوی هویت سازی برند پلیس زن و در نهایت، ترسیم آینده مطلوب آن بوده است. روش:روش پژوهش این مطالعه، از منظر هدف؛ کاربردی، ازنظر ماهیت؛ اکتشافی-تحلیلی و ازنظر روش شناسی گردآوری اطلاعات، شیوه کیفی با استفاده از استراتژی تحلیل کیفی از نوع قراردادی بود که با فن مصاحبه عمیق (بدون سؤال های تعقیبی با حداکثر تنوع حرفه)، با رضایت آگاهانه و تا رسیدن به مرز اشباع داده های نظری در قالب روش نمونه گیری، قضاوتی-هدفمند ادامه داشت. برای ارزیابی و صحت داده ها (پایایی)؛ از چهار معیار مقبولیت، قابلیت اطمینان، قابلیت انتقال و قابلیت تائیدی، بهره گرفته شد و مورد تائید قرار گرفت. یافته ها و نتایج: پس از پیاده سازی مصاحبه ها، 248 کد اولیه تعیین شد و با استفاده از فرایند بازبینی مقوله ها، مضامین محتوایی شامل 7 مقوله، به همراه 15 زیر مقوله مرتبط با طراحی یک الگوی مناسب هویت سازی برند لباس پلیس زن شدند. مقوله ها عبارت بودند از: اتکا به توان داخلی و فرهنگ بومی(حمایت از فرهنگ ایرانی-اسلامی، نگرش ملی و جغرافیایی)، بصری(رنگ و طراحی)، رقابت پذیری جهانی(قابلیت های بصری، قابلیت های جهانی یکپارچه)، محتوایی(صلابت و پایداری، اعتماد سازی)، فردی(چابکی، استحکام)، سازمانی(درجه نظامی، جانمایی نمادهای انتظامی، ابزارهای محافظتی-انتظامی) و اقتصادی(قیمت تمام شده، هزینه ها). در نهایت مشخص شد که مدل ارائه شده دربرگیرنده کلیه عوامل مهم در زمینه ساخت و ارائه هویت سازی برند پلیس زنان می باشد .